تبليغاتX
کمین جولای 82
این "مادر" چشم به راه از دنیا رفت 
 
صبح امروز (۲۶ فروردین) و پس از 24 سال انتظار و چشم به راهی مادر سید محسن موسوی یکی از چهار دیپلمات ایرانی دربند رژیم صهیونیستی چشم به راه از دنیا رفت.

سید محسن موسوی؛ یکی از چهار یوسف گمگشته ما ...

"راضیه قدیمی" که 24 سال رنج چشم براهی یعقوب وار یوسف خویش را تحمل کرده بود، پس از سکته قلبی و بستری شدن در بیمارستان امیر اعلم تهران، آرزو به دل از دنیا رفت.

ظاهرا این "مادر" در آخرین ساعات به یکی از پرستاران این بیمارستان گفته : "۱۵ سال است که عزرائیل می خواهد جانم را بگیرد اما از سید محسن خجالت می کشید اما حالا دیگر خجالت را کنار گذاشته است".

چند وقت پیش هم پدر تقی رستگار مقدم از دنیا رفته بود.

به هر حال الان ۲۴ سال است که از نامشخص بودن سرنوشت چهار یوسف دربند رژِیم اسرائیل می گذرد و چشم براهان یعقوب صفت آنان یکی پس از دیگری آرزو به دل در حال رفتن.

ما چه می توانیم بکنیم ؟ ... ما که خیلی کارها می توانیم انجام دهیم و بخشی از این ها را هم انجام داده ایم اما مسئولان چطور؟ ؛ آیا همه آنچه را که می شد انجام دهند، انجام داده اند؟

مراسم ختم این "مادر" در روزهای دوشنبه و پنج شنبه (28 و 31 فروردین) در مسجد صاحب الزمان تهران واقع در تقاطع آزادی و بهبودی از ساعت 17 برگزار می شود.

ما هم چشم براهیم ...

منبع  آن چهار نفر

|+|
نوشته شده توسط کمین جولای 82 در دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1385 و ساعت 10:44
 
بسمه تعالی

مدتی بود به علت حجم درسهایم نمی توانستم ( شاید هم نمی خواستم ) مطلب تازهای بنویسم ،

درگذشت مادر سید محسن موسوی باعث شد لحظه ای به خود آیم و ببینم فرق من با آنهایی که باعث شدند این قضیه ربع قرن طول بکشد چیست!؟

این اتفاق  برای من یک سوال ایجاد کرد

آیا با این کار وقت خود را تلف میکنم یا به نحوی تکلیف خود را انجام میدهم............!

اما فکر کنم جواب این سوال را پیدا کردم !

                                                                                         الهم فک کل اسیر

|+|
نوشته شده توسط کمین جولای 82 در دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1385 و ساعت 10:41
 

 

نامه خانواده امام موسی صدر به نمایندگان مجلس

سایت شریف نیوز، 1384/12/27

در پی پذیرش «سعد مجبر»، فرستاده ویژه ژنرال معمر القذافی، رهبر لیبی توسط مقامات كشورمان، خانواده امام موسی صدر با ارسال نامه‌‏ای به نمایندگان مجلس شورای اسلامی به‌‏عنوان مؤسسان كمیته پیگیری قضیه ربودن امام موسی صدر و امضاكنندگان نامه تاریخی مجلس برای پیگیری موضوع ربودن ایشان، از شیوه رفتار مسئولان جمهوری اسلامی ایران با این شخص به‌‏شدت گلایه كردند.

به گزارش ایلنا، متن كامل این نامه كه در میان تك‌‏تك نمایندگان توزیع شده، به این شرح است:

«نماینده محترم مردم در مجلس شورای اسلامی؛
با سلام فراوان؛
همانطور كه مستحضرید، در این ایام، نگرانی و احساس ضعف مسئولان سیاست‌‏خارجی كشور و ملاقات‌‏های گوناگون ایشان با مقامات لیبیایی، سرانجام به سفر «سعد مجبر» به ایران منجر شد و بسیاری از حریم‌‏ها گستاخانه شكست.

برای اولین بار است كه یك مقام رده‌‏پایین لیبیایی با تمام مقامات عالی‌‏رتبه جمهوری اسلامی یعنی ریاست‌‏جمهوری, ریاست مجلس, ریاست مجمع تشخیص مصلحت, وزیر امور خارجه و برخی دیگر، به صورت علنی و با برخی از تصمیم‌‏سازان، غیر علنی ملاقات می‌‏كند و مانند یك رئیس‌‏جمهور دوست، مورد استقبال پر شور قرار می‌‏گیرد. حادثه دردناك و توهین‌‏آمیزی بود اما توجه به نكات ذیل شایسته است:

1- استقبال بی‌‏نظیر ایران از «سعد مجبر»، از یك‌‏سو بیانگر شتابزدگی در محاسبات و آینده‌‏نگری نادرست متولیان سیاست‌‏خارجی است و از سوی دیگر، به لیبیایی‌‏ها و دیگر ناظران بین‌‏المللی و دولت‌‏های غربی فهماند كه مقامات ایران، در ارتباط با مسأله هسته‌‏ای به‌‏شدت احساس ترس و نگرانی می‌‏كنند و برای كسب یك رأی حاضرند از اصول و ارزش‌‏ها و عزت‌‏شان دست بردارند.

2- صرف این همه هزینه سیاسی و اعطای این همه امتیاز برای جلب رضایت لیبی، از دو حال خارج نیست: یا مسئولان سیاست‌‏خارجی و امنیت‌‏ملی گمان می‌‏كردند كه تصمیمات شورای‌‏حكام برآیند رأی‌‏گیری آزاد است و رأی لیبی به نفع ایران خواهد بود؛ در این صورت، واقعاً باید از این ساده‌‏پنداری مسئولان و نا آگاهی ایشان از استراتژی غرب تأسف خورد و از آینده تصمیمات احساس نگرانی كرد یا گمان می‌‏كردند كه دوستی و هم‌‏پیمانی لیبی با آمریكا، تأثیری بر كاهش دشمنی كاخ‌‏سفید با جمهوری اسلامی می‌‏گذارد كه باز هم جای تأسف و افسوس است؛ آن هم لیبی، حكومتی كه عامل و بانی نخستین ایجاد غائله هسته‌‏ای و منبع فروش اطلاعات هسته‌‏ای ایران به غرب بوده است. دریغا و صد افسوس؛ عاقبت هم دیدیم كه حكومت بدوی لیبی در آخرین لحظات چه كلاهی سر تمدنی ایرانی اسلامی گذاشت.

3- ای كاش دولتمردان ایران، جامعه شیعه و دیگر مردم لبنان و خانواده امام موسی صدر و علما و مراجع و دانشگاهیان و علاقه‌‏مندان دیگر و نخبگان امضاكننده نامه سرگشاده را در باب پی‌‏گیری جدی قضیه امام موسی صدر را مطمئن نكرده بودند و ای كاش حتی اگر می‌‏خواستند تعهدات و مسئولیت‌‏های خود را نادیده بگیرند این‌‏طور ملاقات‌‏ها و محتوای گفت‌‏وگوهای‌‏شان را علنی نمی‌‏كردند و ای كاش دست‌‏كم برای حفظ ظاهر هم كه شده، قضیه امام موسی صدر را به ربایندگان ایشان نمی‌‏فروختند و ای كاش در این معامله ناصواب چیزی عایدشان می‌‏شد. ای كاش ما را نسبت به پیگیری جدی قضیه ربودن امام موسی صدر و آزادی ایشان امیدوار و مطمئن و دلخوش نمی‌‏كردند. ای كاش ما را به حال خود رها می‌‏كردند و از جانب ما تصمیم نمی‌‏گرفتند. ای كاش اگر دفاع از حقوق شهروندان را در این مرحله مصلحت نمی‌‏دانستند در ملاقات حضوری با عناصر لیبی، قول مساعدت از جانب دولت و مردم ایران و خانواده امام موسی صدر نمی‌‏دادند.

نماینده هوشیار مردم؛
شما بزرگواران، مؤسسان كمیته پیگیری قضیه ربودن امام موسی صدر و امضاكنندگان نامه تاریخی مجلس برای پیگیری قضیه ربودن امام موسی صدر هستید. حال كه سموم نا امیدی قلب‌‏های امیدوار و متوقع را سوزانده و نهال اطمینان به آینده را خشك كرده و اعتبار و آبروی ایران را خدشه‌‏دار ساخته، حداقل برای حفظ اقتدار ملی، حفظ اصول و ارزش‌‏های انسانی, اجرای قانون اساسی مبتنی بر حقوق شهروندی, تحقق رهنمودهای اسلامی و رفع شرمساری تاریخی, از شما تقاضا می‌‏كنیم كه به فكر جبران مافات باشید و راه قربانی‌‏شدن اصول را مسدود فرمایید و تمنا داریم تا دیر نشده، آب رفته را به جوی باز آورید و دل‌‏های شكسته را مرهم نهید و اعتماد و امیدهای شیعیان لبنان و ایران را مستحكم كنید. شما بزرگواران، نمایندگان مردم و محور اعتماد منادیان حق و حقیقت و رفع مظلومیت هستید. طرحی نو در اندازید و چاره‌‏ای بیندیشید و جبران فرمایید. مبادا سكوت‌‏تان باعث تجری بیشتر لیبی و دلسردی دوستان شود. مبادا دشمن‌‏شاد شویم..

بار الها؛ عنایتی و نصرتی
با تشكر
خانواده صدر»

|+|
نوشته شده توسط کمین جولای 82 در پنجشنبه سوم فروردین 1385 و ساعت 17:14

بهترين سايت آموزش ايرانيان